Welkom, MM !
Over deze site
Over Heksen
Sabbats & Esbats
Theorie
Rituelen
De Kitchenwitch
Avalon Cirkel
Avalonreis 2006
Mijn schrijfsels
Heksenteksten
Ander moois
Reiki, Licht- en lichaamswerk
Divineren
Plaatsen
Godinnen
Goden
Dingen
Personen & Wezens
Andere Geloven
Nadenkhoekje
Kalenders
Overzichtjes
Foto's
Links
Gastenboek
Contact
Nieuw toegevoegd
Vraag het Hydra
Weblog
Stem op deze site!
Interview, werkstuk of scriptie?




Webdesign & Hosting
by
PBIT Solutions
Mabon (Herfst-Equinox)

De laatste viering van de opleiding. 2e dag in het jaar waarin dag en nacht even lang zijn. Feest van de godin Branwen, van de laatste oogst.

Een tijd om te genieten van de laatste oogst, de rijkdom en de volheid van wat de aarde ons heeft geschonken. We vieren de moedergodin in al haar volheid. Een tijd om bewust en gegrond in te staan en de kracht te zoeken in jezelf om straks de donkerder tijd goed door te komen en in je eigen kracht te blijven. De seizoenen veranderen, maar ook de dimensies en de lagen. We gaan nu weer de vrouwelijke energie in, de gevoelskant. Daarom is deze tijd belangrijk om in je eigen volheid te gaan zitten, jezelf te koesteren en je vrouwelijke kanten naar voren te halen.

Zoals alle bladeren beginnen te vallen, zo laten we de dingen los. We blikken terug. Je oogst wat je hebt gezaaid en leert daarvan. Ik heb al eens gezegd, dat ik deze tijd vergelijk met een boer die de laatste oogst heeft binnengehaald. Die kijkt wat het hem heeft opgebracht en plant eventueel wijzigingen in zijn patroon van landbouwen, zodat een volgende oogst weer net zo, zij het niet beter, wordt als deze. In spirituele zin gaat dit zeker ook op, vind ik.
In deze tijd komen veel veranderingen en dingen voor. Ook lichamelijke zaken steken nu erg de kop op. Het is belangrijk om daarom niet alleen bij het lichaam van moeder aarde stil te staan, maar ook dat van jezelf. Luister naar wat je lijf je zegt in deze tijd!

We hebben in de cirkel gevoeld en overdacht wat moeder aarde ons te vertellen heeft. Geluisterd naar de dingen die zij nu nodig heeft. Daarnaast moesten we zelf ook overdenken wat wij nodig hebben. Het gekke is, dat we vooral heel erg veel overeenkomsten vonden tussen ons en de wensen en behoeften van moeder aarde.

De cirkel was deze maal gemaakt met prachtige herfstkleuren en had wederom een prachtig altaar waarop ook rode appeltjes waren vertegenwoordigd. De gevarieerde kleuren van de herfst, die allen staan voor blijheid, warmte en koestering, waren ruim vertegenwoordigd. Aan het altaar waren drie cirkeltjes gelinkt, die ieder werden gevuld met het door ons meegebrachte fruit. De cirkels stonden voor Verleden (het verre verleden, maar ook het afgelopen jaar), Heden (hoe voel je je in het hier en NU) en Toekomst (waar wil je naartoe over een uur, een dag een jaar etc?)

Eén voor één ging je bij elk cirkeltje zitten en keek je wat je darbij meekreeg, stond je even stil bij de dingen die in je opkwamen. Qua oogst kan ik voor mezelf zeggen dat ik, hoewel ik fysiek aanzienlijk minder ben dan ik graag zou willen, best wel tevreden ben met en dankbaar ben voor de groei en de lessen die ik het afgelopen jaar heb mogen doormaken. Deze tijd van het jaar ben ik lang niet meer zo down als ik eerst altijd was, omdat ik het nu een plaats weet te geven, beter kan begrijpen. Blijheid en dankbaarheid nemen nu een grotere plaats in en ik ben toch weer een beetje meer tevreden met mezelf.

We hadden alleen ook een stuk fruit meegenomen. Ik had een flinke appel meegnomen, want ik heb het gevoel dat ik over het afgelopen jaar best een flinke oogst heb binnengehaald, dus een grote appel was op zijn plaats. Die appel gaf ik alle liefde en koestering die ik kon geven en heb belichaamt met mijn liefste wens. De bedoeling is dat we de appel nog even koesteren en binnen nu en 3 weken ( vóór de Samhain-energie zijn intrede doet) aan de aarde teruggeef. Hij ligt nu dus op mijn altaar en ik moet ook mijn ( behoorlijk dikke) festivalkaars nog opstoken en de kaarsjes uit de 3 cirkels, want aangezien ik die heb aangestoken mag ik ze ook verder opstoken. Ook was ik deze ceremonie de “gatekeeper” (degene die bij de poort van de cirkel staat en deze sluit als iedereen in de cirkel is) wat ik op zich ook een heel mooie en bijzondere taak vond.

Dit was de laatste en heel mooie, energievolle viering van het eerste jaar van de opleiding. Mij wacht nu nog mijn inwijding over een paar weken. Vooralsnog heb ik zeker de intentie om mijn opleiding te vervolgen. Maar daarover later meer…..

Ik hoop , beste lezer, dat jouw oogst over dit jaar ook hele mooi was en en wens je een nog mooiere en vollere oogst toe volgend jaar!




© Hydrangea Online / Laatste update: 26-09-2004 / 3474 x bekeken