Welkom, MM !
Over deze site
Over Heksen
Sabbats & Esbats
Theorie
Rituelen
De Kitchenwitch
Avalon Cirkel
Avalonreis 2006
Mijn schrijfsels
Heksenteksten
Ander moois
Reiki, Licht- en lichaamswerk
Divineren
Plaatsen
Godinnen
Goden
Dingen
Personen & Wezens
Andere Geloven
Nadenkhoekje
Kalenders
Overzichtjes
Foto's
Links
Gastenboek
Contact
Nieuw toegevoegd
Vraag het Hydra
Weblog
Stem op deze site!
Interview, werkstuk of scriptie?




Webdesign & Hosting
by
PBIT Solutions
Huiswerkopdracht onderweg naar Lammas (cirkel thuis)

In plaats van een gewone cursusavond hadden we een bijzondere opdracht:

Bij de vorige bijeenkomst kregen we huiswerk mee met een specifiek thema, wat ik verder niet bij naam noem.

In onze eigen privé cirkel moesten we dus vooral met dit thema gaan werken, zeker onderweg naar hét feest met als thema overvloed: Lammas. Hieronder mijn verslag zoals ik die avond heb ervaren:


Ik heb mijn cirkel gemaakt van sjaals en de cirkel om mijn altaar van lint (zoals die er ook ligt op de plek waar normaal mijn altaar nu is. In het begin was het erg onrustig Ik kon we daardoor in het begin weliswaar wat minder goed concentreren, maar ik wilde koste wat kost doorzetten.. Vrij snel vond ik daarna mijn rust.

Met de opdracht in de hand heb ik me wederom geconcentreerd en afgestemd op de stilte. Ik voelde, vlak voordat ik ook de cirkel ik ging sterk de behoefte om mijn inzichtkaarten mee te nemen. Na het moment van stilte heb ik een kaart getrokken en ben daarna begonnen met schrijven. Als en razende kwamen de woorden uit mijn hoofd op papoer. Het leek wel automatisch schrift, ware het niet dat het toch echt mijn woorden en gedachtes waren. Ik begin bij het trekken van het kaartje:

“Vergeving lost alle pijn op” stond erop. Ik dacht nog…wie moet ik nu eigenlijk vergeven. Ik bedacht me dat ik zo ongeveer iedereen wel had vergeven..behalve…mezelf!. De eerste minuten van de cirkel had me dus al een geweldig inzicht geschonken. Ik ben gaan zitten met mijn schrijfblok en als een soort van automatisch schrift (alleen écht vanuit mezelf en dus niet doorgegeven) verscheen dit onderstaande verhaaltje op papier:

Het onderwerp overvloed en overvloed voelen valt me moeilijk. Eigenwaarde, zelfacceptatie en liefde. Ik heb het veel voor anderen, maar niet genoeg voor mezelf. Daaraan werken is en blijft een les voor mij.

Verbondenheid met de aarde en de kosmos. Ik ben deel van het geheel en tegelijk het middelpunt, Dat ik deel van het geheel ben, dat weet ik en dat voel ik ook. Dat ikzelf een middelpunt ben nog wat minder. Maar er zijn de afgelopen tijd testen geweest en daarbij plaatste ik mezelf wel meer in het midden. Ik vond mezelf wel belangrijk genoeg. Het duurde wel even maar het kwam toch. Ook de komende tijd zal ik hiervoor en hiernaar moeten blijven strijden en streven. Ik wordt getest ja. Maar ik ben er niet meer zo bang voor als eerst. Het zal vast nog wel eens niet zo leuk zijn of gaan, maar door de gebeurtenissen de afgelopen tijd weet ik dat ik ertegen kan. Dat ik vertrouwen kan en mag hebben en dat hervonden vertrouwen ook niet meer zo snel kwijtraak.

Ik leer mijn kracht te kennen. Ik ben sterker dan ik dacht en in staat om veel meer zaken het hoofd te bieden dan ik ooit dacht. Dit gevoel maakt me trots op mezelf, vervult me met vertrouwen dat ik op de juiste weg ben om voor mijn eigen ontwikkeling te gaan ZONDER de anderen om me heen te vergeten. Ik respecteer hen en vertrouw dat ik ook het hunne mag of zal krijgen.

Toen ik net met de opdracht begon dacht ik nog “zelfrespect, acceptatie en zelfliefde..en dat in overvloed..dat wordt moeilijk!”Maar ik kom nu tot het inzicht, dat ik allang bezig ben met het vergroten hiervan. En dat ik elke dag weer leer een stapje verder te gaan ook al denk ik dat niet te merken. Hoewel ik moet zeggen dat ik de afgelopen weken echt een enorme sprong voorwaards inhielden. Ik ben enerzijds hierdoor aangenaam verrast, want het ging ineens sneller dan ik had verwacht, maar aan de andere kant bleek het daar kennelijk tijd voor te zijn.


Alleen in huis in mijn eigen cirkeltje voel ik me op mezelf, maar toch verbonden. In het begin heb ik alle leden van onze cirkel voor me gehaald en 1 voor 1 in hun eigen cirkeltje geplaatst. Die cirkels waren overigens allemaal “vanzelf” onderling verbonden, het werd een hele schakelketting van lichtgevende plekjes met mensen erin. Ik voelde ook geheel sterk dat wat er ook gaat gebeuren in de toekomst, deze avond waren wij allen verbonden.

Het was voor mij wel fijn om ook eens op mezelf te zijn teruggeworpen. Ik kon nu de tijd nemen die ik nodig had.

Mijn cirkel voelde erg goed. Anders dan wanneer we met zijn allen zijn, maar wel goed. En kennelijk is deze ervaring voor mij nodig. Het onderwerp waarmee we hebben gewerkt vanavond ligt me nu eenmaal na aan het hart en ik kon nu ook echt even met en voor mezelf bezig zijn. En dat voelt goed.

Binnen de cirkel krijg ik een enorm gevoel van geaccepteerd worden. Hoe ik eruit zie, waar ik vandaan kom, het valt daarbinnen allemaal in het niet. Het is niet meer belangrijk, want ik en alle anderen mogen er gewoon zijn. We zijn onderdeel van een groter geheel dat het materiele en fysieke overstijgt.

Ik wilde leren over mezelf en over de ceremoniële zaken. Maar ik heb al zoveel meer gekregen dan waar ik ooit op durfde hopen. En het mooie is: ik weet dat het nog maar het begin is. En aan het einde van de ceremonie kan ik alleen nog maar zeggen: het vertrouwen is er weer en beter en sterker dan ooit. En zo ga ik verder…..


Ik heb in de cirkel overigens een moment gehad waarin ik omarmd werd door een hele mooie vrouw. Anders dan ik eerder heb gezien. Ze was lang en fijn gebouwd, had hele grote blauwe ogen en lang blond haar met een slag erin. Ze was in het wit gekleed met ook een soort van sjaal op het hoofd. Ze had een fijn gezicht. Die omarming was heel warm en liefdevol en ik voelde me geborgen en gekoesterd. Ik heb alleen geen idee wie zij was , zoals ik dat wel vaker heb…..



© Hydrangea Online / Laatste update: 07-04-2005 / 3446 x bekeken