Welkom, MM !
Over deze site
Over Heksen
Sabbats & Esbats
Theorie
Rituelen
De Kitchenwitch
Avalon Cirkel
Avalonreis 2006
Mijn schrijfsels
Heksenteksten
Ander moois
Reiki, Licht- en lichaamswerk
Divineren
Plaatsen
Godinnen
Goden
Dingen
Personen & Wezens
Andere Geloven
Nadenkhoekje
Kalenders
Overzichtjes
Foto's
Links
Gastenboek
Contact
Nieuw toegevoegd
Vraag het Hydra
Weblog
Stem op deze site!
Interview, werkstuk of scriptie?




Webdesign & Hosting
by
PBIT Solutions
Lente-equinox (ostara)

Lente-Equinox (Ostara) , 20 maart 2004

Op een winderige en zeer natte dag, kwamen we bijeen voor het lentefeest. Een lentefeest in het teken van het water element. En dat was goed te merken ook. Wat een weer zeg! In tegenstelling tot wat we hoopten, is het Festival dan ook binnen gevierd. Door ziekte en andere oorzaken waren er een aantal mensen verhinderd, zodat we slechts met 12 mensen in de cirkel waren.

De cirkel was wederom prachtig. Met mooi groen en heel veel bloemen in zachte tinten. De deelnemers waren ook allemaal weer prachtig afgestemd in de kleuren van het feest. Zachtblauw domineerde, maar ook zachtgroen en roze was aanwezig. Het altaar was deze maal ook in het teken van het waterelement, tussen de elementen in lagen krachtvoorwerpen en voorwerpen die het element water voor ons vertegenwoordigen. De spiritkaars stond deze maal in een chalice met water. Ikzelf had een blauw marmeren ei meegenomen. In de buitenrand van de cirkel waren kommetjes water met daarin een kaarsje geplaatst, 8 in totaal, die het Keltisch wiel vertegenwoordigden. De combinatie van water en een kaarsje symboliseren transformatie en groei.

Van tevoren hadden we de opdracht gekregen om 3 eieren te koken en te beschilderen. Tijdens de creatie van “onze” eitjes, moesten we denken aan verleden, heden en toekomst en dat ook aan het ei meegeven. Eén ei voor elke periode. Mijn eitjes wilde ik eerst met natuurlijke kleurstoffen kleuren, maar aangezien dat niet geheel naar wens verliep (ze werden met bosbessensap donkerpaars in plaats van het beloofde lichtblauw) heb ik naderhand andere eitjes gemaakt met vooral blauwtinten. Mijn voorbereiding bestond ook uit het maken van gevulde eieren en een cocoscake voor na de ceremonie.

Het werd al donker toen we de cirkel ingingen. De lichten gingen uit en alleen de 8 kaarsjes in water van het jaarwiel brandden. Dat alleen was al prachtig. De cirkel werd geopend, de spiritkaars aangestoken en we betraden de cirkel, waarna we onze Festivalkaarsen aanstaken. We hielden elkaars handen vast, zeiden 1 voor 1 onze namen en lieten de energie even rondgaan. Even een moment van verbinding met elkaar en met alles om ons heen. Voor mij persoonlijk voelt het echt als je even verbinden met alles. Alles wie en wat om je heen is, maar ook dat wat boven en beneden ons is. Voor mij voelt het als tussen ruimte en tijd zijn. En zowieso: je vergeet alles wat `buiten`is..en zeker al de tijd .

De ceremonie werd geopend door te vertellen over het feest. Vooral het element water wat zo belangrijk is in deze tijd. Water van emoties, van veranderingen. Dat we ons bewust moeten zijn, dat de lente niet alleen mooi en zacht is, maar, juist door het element water, ook eentje kan zijn van onrust en soms chaos. Van veel (onverwerkte) pijn en verdriet. Van confrontaties en ruzies. Een periode waarin veel mensen tegenwerking ervaren, zij het op emotioneel vlak, maar ook lichamelijk. Getuige ook het feit, dat er veel mensen ziek zijn in deze periode. Water kan al met al toch een vrij heftige periode geven. Ikzelf merk wel dat het ook zo is. Ik ben toch veel bezig met ontwikkeling, met oude dingen en ook om me heen zie ik mensen die emotioneel een zware tijd doormaken en zich bezighouden met oud en onverwerkt zeer. In deze tijd werk je niet alleen dingen van dit leven uit, maar kun je ook veel dieper gaan, naar andere “levels” in je zijn.

Met dat doel hadden we ook de eitjes meegenomen. We moesten onze eitjes één voor één oppakken en mediteren over wat die betreffende periode die het ei belichaamde voor ons betekende en trachten ook afstand te oen van de dingen die je achter je wilde laten..of juist om je te concentreren over de dingen die je mee wilt nemen naar de toekomst. Het verleden blijft een moeilijk punt. Zeker als je daar nog dingen in hebt waar je nog niet “klaar”mee bent, zoals ik. Wel was ik me bewust dat je dat moet doormaken, wil je ooit verder kunnen. Maar hoe dan ook blijft het confronterend. Voor de toekomst heb ik mooie wensen. Ik heb ze met alle macht die ik in me had in het ei `gestopt` en ik hoop, dat het intenties zijn die mij gegeven zullen zijn. Hoewel ik er zeker van ben doordrongen, dat je krijgt wat je wilt op het moment dat je er klaar voor bent. Na afloop deelde een enkeling zijn of haar gedachten en de eventuele beelden zie zij tijdens de meditatie hadden doorgekregen. We hebben daarna de eitjes langs de buitenrand van het altaar gezet. Elk eitje kreeg zijn eigen kaarsje, wat we thuis geheel zullen opbranden. De festival kaars werd er ook bijgezet. En daar zaten we dan..in een totaal donkere ruimte, die verlicht werd door vele kaarsen en kaarsjes terwijl de wind om het pad suisde en alles in het gebouw deed kraken en kreunen. Een prachtig gezicht en gevoel en heel inspirerend. Dat zoveel kleine kaarsjes zoveel licht kunnen geven op zo´n donkere en stromachtige dag. En echt stukje rust temidden van alle chaos buiten. Ik heb het met elke vezel in mijn lijf in me opgenomen.

We hebben de ceremonie afgesloten door elkaars handen vast te houden en de energie rond te laten gaan. Samen nog eenmaal genoten van het concentratiepunt wat het altaar vertegenwoordigde, bedankt voor wat we hebben mogen meemaken. Hierna volgde het feestmaal en het uitdelen van de kadootjes . Een aantal mensen moest, ivm het openbaar vervoer weg en de resterende mensen hebben alles opgeruimd. De resten van de cirkel )groen, bloemen en takken’ wordt weer teruggegeven aan de natuur, door het te begraven.

Mijn eitjes hebben bijna 2 weken op mijn altaar `in wording`gestaan en daarna heb ik ze teruggeven aan moeder aarde. Ik heb ze begraven op een plekje bij water in de buurt, zodat mijn intenties mee konden stromen met datzelfde water. Ik vind dat wel een mooie gedachte, dat ze meegaan in een stroom, de voortdurende stroom van verandering en emotie. Ik bleef zeker nog even met deze energie werken. Ik voelde dat ik dat nodig heb, dat deze periode voor mij heel cruciaal was, wil ik verder groeien. Mijn ongeduld ten opzichte van mijn ontwikkeling (ik vind het zo langzaam gaan) is ergens goed voor. Ik wil dan ook dolgraag uitvinden waar dat voor nodig is.



© Hydrangea Online / Laatste update: 27-05-2005 / 4508 x bekeken