Welkom, MM !
Over deze site
Over Heksen
Sabbats & Esbats
Theorie
Rituelen
De Kitchenwitch
Avalon Cirkel
Avalonreis 2006
Mijn schrijfsels
Heksenteksten
Ander moois
Reiki, Licht- en lichaamswerk
Divineren
Plaatsen
Godinnen
Goden
Dingen
Personen & Wezens
Andere Geloven
Nadenkhoekje
Kalenders
Overzichtjes
Foto's
Links
Gastenboek
Contact
Nieuw toegevoegd
Vraag het Hydra
Weblog
Stem op deze site!
Interview, werkstuk of scriptie?




Webdesign & Hosting
by
PBIT Solutions
Uiterlijk vertoon (zie mij!)

Uiterlijk vertoon. Onze wereld staat er bol van. Het lijkt ook wel, of dat wat werkelijk telt ondergeschikt is aan, of wordt gemeten langs de lat der uiterlijkheden.
Dit seizoen moet je dit en dit aan , je haar hoort zo en zo te zitten, je moet deze muziek luisteren en die auto hebben, anders hoor je er niet bij. Kinderen kunnen verworden tot een soort paria, als ze op school verschijnen met net niet het juiste kleding of schoenenmerk aan. Of je aardig bent, creatief, gevoelig maakt allemaal niet of minder uit. Meedoen zal je, conformeren is DE trend.

En wat nu als je niet conformeren kunt, of wilt? Zoals ik, die qua formaat toch zeker een fotomodel in kwadraat is. Omdat mijn figuur niet conformeert aan de huidige trend (slank, slanker, slankst) wordt ik dagelijks geconfroneerd met kleine en grote , vooral ongevraagde, opmerkingen en adviezen. Want " o jee..." ik ben anders dan gemiddeld. Schrik alom. Wat nu te doen met haar? En dat schijnt niet te kunnen. Sterker nog, het irriteert mensen soms mateloos. Paar voorbeeldjes??

Ik sta te kletsen met een kennisje bij de plaatstelijke supermarkt. Ik als groentejunkie heb een mandje vol met lekkere groenten bij me. Iets van ons af komt een dame aarijden en zij gaar haar fiets staan parkeren. Kennisje zegt " goh..weer lekker op de gezonde toer?" Ik zeg" ik ben zo dol op groenten, ik eet altijd erg gezond" ..waarop de, voor ons onbekende dame zich omdraait en zegt " ja, dat zal wel!".
Of: ik ben nogal uitdelerig. Als ik iets bak, deel ik het uit en ik neem regelmatig een zakje dropjes of iets mee voor in de snoeppot op mijn werk. Zelden eet ik er zelf van..(meestal is de pot al leeg als ik er eens aan denk om iets te pakken) maar het ligt nu eenmaal in mijn aard om een beetje te zorgen voor mensen. En nu moet ik dus van een collegaatje horen, dat andere (vrouwelijke) collega's tijdens mijn afwezigheid mij ervan betichten dat ik in mijn eentje heel de pot snoep steeds leegeet. Want ja...ik ben dik...dus ik zal wel veel vreten. Mensen waarvan ik dacht, dat ze me wel accepteerden en waardeerden als mens. Maar nee dus. Wel geheel niet toevallig is trouwens, dat degenen die dat soort dingen het hardste roepen, zelf bijna obsessief bezigzijn met hun eigen gewicht....Verdriet, dat maakte zich eerst van mij meester. Teleurstelling volgde daarna. En nu...nu ben ik toch wel weer boos en opstandig. WAAROM? Waarom is het nu zo moeilijk om voorbij die lagen vet te kijken naar wie ik werkelijk BEN? Ik bedoel: ik zou het vele malen minder erg vinden als iemand de moeite deed om mij te leren kennen en me dan zou zeggen " je karakter staat me niet aan". Dat is misschien wel terechte kritiek. Maar mij kwetsen en niet verder kijken dan mijn lijf..is zo triest.

Tuurlijk..ik moet er eigenlijk boven staan. Maar soms wordt ik er ook erg opstandig van. Want naast dat mensen je lijf afkeuren, kennen ze je ook allerlei andere negatieve eigenschappen toe: je bent vies, dom, lelijk en je kunt jezelf niet onder controle houden. Je bent een zwakkeling zonder enige discipline. Je bent lui en minder waard. En als men eenmaal zo over je denkt..kun je het dus wel schudden in deze wereld Al ben je nog zo aardig en medemenselijk. Dat wordt niet meer gezien. Nogmaals...ik zou erboven moeten staan. Maar als je dagelijks door hele volksstammen wordt behandeld of je een minder mens bent..doet dat iets met je. En wat zou ik dan soms graag zonder lijf zijn. Mijn verpakking verlaten en stralen als de mooie mens die ik werkelijk ben. Mijn hele wezen schreeuwt namelijk maar om 1 ding : zie mijn werkelijke IK nu eens!!!!!! Ik ben wel de moeite waard, ik ben een knokker, ik ben liefdevol en zeker niet dom. Zie MIJ nu toch eens!

Zou het er ooit van komen...dat we elkaar kunnen zien zoals we werkelijk zijn? Ons schilletje kunnen laten vallen? Ik hoop er nog steeds op...een wereld zonder uiterlijk vertoon. Ik zou me er wel thuis voelen, denk ik zo....

Hydrangea




© Hydrangea Online / Laatste update: 07-07-2004 / 5409 x bekeken