Welkom, MM !
Over deze site
Over Heksen
Sabbats & Esbats
Theorie
Rituelen
De Kitchenwitch
Avalon Cirkel
Avalonreis 2006
Mijn schrijfsels
Heksenteksten
Ander moois
Reiki, Licht- en lichaamswerk
Divineren
Plaatsen
Godinnen
Goden
Dingen
Personen & Wezens
Andere Geloven
Nadenkhoekje
Kalenders
Overzichtjes
Foto's
Links
Gastenboek
Contact
Nieuw toegevoegd
Vraag het Hydra
Weblog
Stem op deze site!
Interview, werkstuk of scriptie?




Webdesign & Hosting
by
PBIT Solutions
Dag 2, 12 oktober 2006

Kennelijk moet ik mijn controle overgeven. Na een nacht van lichamelijk ongemak, hoor ik aan het ontbijt, dat de inwijding van mijn deel van de groep een dag eerder is dan gedacht. En dus ook niet in Avalon, maar in Cornwall zal plaatsvinden. Dat was wel even flink slikken, want ik stel me er al heel lang op in bij de bron te worden ingewijd. Poeh. En ik zie best tegen Cornwall op, omdat ik met mijn krakkemikkige lijf daar meer zal moeten lopen dat ik vrees dat ik aankan. Ik voel me een speelbal in Haar hand en heb even moeite met het hele gebeuren. Toch probeer ik dat snel voor mezelf te keren, ook Cornwall is mooi en per slot van rekening is de inwijding zelf toch belangrijker dan de plaats?

Na het ontbijt en uitleg over de inwijdingen die avond van de eerste groep, gaan we de tuinen in. Hierna zullen we de Tor gaan beklimmen. Ik weet alleen nog niet of ik dat ook ga doen, voor mij lijkt het een brug te ver en besluit te bekijken hoe ik me voel als ik aan de voet ervan sta.

We doen eerst nog een waterritueel, waarbij terwijl ik bij The Lion’s Head zit, een roodborstje in de struik erachter land. Een mooie boodschapper. Hierna doen we een meditatie om de Nine Morgens van Avalon te ontmoeten. Zij komen om me heen staan, nemen me mee naar een ondergrondse tempel en geven me daar een inwijding en brengen me iets heel moois: het eerste deel van mijn naam! Ze laten niet alleen zien hoe ik haar schrijven moet, maar vertellen me ook dat er nog een deel zal volgen…

Later die middag



YES! Ik heb het gehaald! Ik heb de Tor beklommen. 500 Voet aan berg. Weer een grens verlegd, weer een persoonlijke overwinning geboekt. Mán wat ben ik trots op mezelf!
Dwars door allerlei energielagen, door wanhoop en pijn ben ik gegaan. Ik kon amper nog adem halen, kreeg vreselijke pijn in mijn zij, maar was vast van plan om, hoe dan ook, de top te halen. Al moest ik kruipen. Dat laatste was bíjna een de orde, maar nét niet.



Onder de tonen van een eenzame doedelzakspeler, toegezongen door de groep, maakte ik mijn laatste stappen naar de toren. Het uitzicht is weids en overweldigend. Mijn prestatie evenaarde dit gevoel. Na even heerlijk te hebben genoten van de omgeving en de magische plaats ben ik met knikkende knietjes van de inspanning, de weg naar beneden gevolgd om daarna doodmoe even op bed uit te rusten.




Avond

Inwijdingen van de eerste groep. Een magisch moment bij de Chalice Well. 5 Mooie vrouwen, 5 Mooie inwijdingen. Een mijlpaal voor hen allen, voor mij een herinnering aan de inwijdingen die ik eerder mocht ontvangen. Alles terug naar de Bron.

Gezelschap van vele wezens en andere energie. Niet eng, juist niet. Een warme, liefdevolle sfeer. Een feestmaal naderhand. Gezelligheid, tranen van ontroering en geluk. Samen lachen. Het was er allemaal. Moe en voldaan naar bedje toe…..




© Hydrangea Online / Laatste update: 22-10-2006 / 4746 x bekeken