Welkom, MM !
Over deze site
Over Heksen
Sabbats & Esbats
Theorie
Rituelen
De Kitchenwitch
Avalon Cirkel
Avalonreis 2006
Mijn schrijfsels
Heksenteksten
Ander moois
Reiki, Licht- en lichaamswerk
Divineren
Plaatsen
Godinnen
Goden
Dingen
Personen & Wezens
Andere Geloven
Nadenkhoekje
Kalenders
Overzichtjes
Foto's
Links
Gastenboek
Contact
Nieuw toegevoegd
Vraag het Hydra
Weblog
Stem op deze site!
Interview, werkstuk of scriptie?




Webdesign & Hosting
by
PBIT Solutions
Heksenvervolgingen

Velen van ons kennen wel de verhalen rondom de heksenvervolgingen in Salem. Ook vervolgingen in Nederland zijn welbekend. De heksenwaag in Oudewater is hier een duidelijk historisch voorbeeld van. Maar: hoe ontstonden deze heksen vervolgingen? Wat lag eraan ten grondslag en hoe omvangrijk waren ze?



Activiteiten die te maken hebben met voorchristelijk geloof en levenswijzen die stroken met de Christelijke normen en waarden . Voor het Christendom in opkomst was, waren allerlei heidense geloofsvormen aanwezig. Daarbij werden de natuurkrachten aanbeden. Men kende krachten toe aan dieren, planten en gebeurtenissen en maakte gebruik van die kennis om goede afloop van zaken als oogst en jacht te verzekeren, maar ook voor genezing.

In de middeleeuwen kende elke gemeenschap wel een of meerdere vrouwen die veel kennis bezaten van geneeskunde, kruiden en planten. Zij boden hulp aan hen die dat nodig hadden, fungeerden ook als vroedvrouw. Vaak leefden zij wat in afzondering en toen op een goed moment het Christendom zijn stempel op de wereld wilde drukken , werd alles wat afweek al snel veroordeeld. En als zoín zonderlinge vrouw goed kon doenÖwie zei dan dat zij ook niet schuldig was aan kwade zaken? Zoals de plotse dood van het vee van haar buren, de kinderloosheid van een ander paar. Mislukte oogsten. Noem maar op. In de 14e eeuw kwamen er steeds meer verhalen over Heksen die vormden een satanische samenzwering vormden die tegen de christelijke gemeenschap was gericht. De heksen hadden een verbond met Satan gesloten, die hun occulte vermogens verschafte waarmee ze hun naasten schade konden berokkenen. 's Nachts vlogen zij zonder dat iemand het merkte naar hun heksensabbat, waar zij naakt dansten, met de duivel copuleerden en ongedoopt kindervlees aten.

Die ideeŽn kwamen niet bij de simpele burgers vandaan. Nee, deze ontstonden uit de koker van de kerkelijk leiders, die uit alle volksverhalen die zaken zeefden die mooi te combineren vielen en waarmee een vinger kon worden gewezen naar hen die afwijkend waren in hun gedragingen. Er waren de geschriften en geruchten over geheime groepen vrouwen die op geheime plaatsen mensen of kinderoffers brachten, complotten beraamden, bacchanalen aanrichtten en orgieŽn hielden. Ook was er het volksgeloof dat er vrouwen waren die 's nachts door de lucht konden vliegen. Zij konden dit natuurlijk alleen onder invloed van iets (de beruchte vliegzalf) of iemand en in dit geval werd de "schuld" neergelegd bij hun heidense Godin, die onder vele namen bekend stond. Enkele ervan (die wij ook nu nog gebruiken) zijn: Diana, Holda, Perchta, et cetera). Als gevolg van martelingen en andere "verhoortechnieken" bekenden vrouwen in de 15e eeuw nogal eens, dat zij inderdaad hebben gevolgen in de nacht, gevolgen naar heksensabbats op veraf gelegen plaatsen. De kerk had deze extatische ervaringen eerst afgedaan als onzin, als wanen en besteedde daar dan ook verder geen aandacht aan. Maar hoe langer hoe meer de heksen als groep werden uitgelicht om te fungeren als zondebok, hoe meer deze elementen door de kerkelijken bijeen werden gevoegd om juist aan te tonen dat het allemaal WEL bestond. Verder voerden de vervolgers aan, dat heksen in contact stonden met demonen en ja, zelfs de duivel. En onder invloed hiervan kon een vrouw mannen verleiden, vee van de buren laten sterven al wat dies meer zij. Heksen waren trouwens makkelijk te herkennen aan een heksenteken. Een ongevoelige plaats op haar lijf, een wrat of moedervlek zoals hier ook te zien is op een schilderij. De beschuldigde heks zou een moedervlek hebben:



De hoogtijdagen (en het eigenlijke dieptepunt als we het bekijken vanuit heksenoogpunt) voor de heksenvervolgingen vonden plaats vanaf de 14e eeuw. In 1484 kwam paus Paulus Innocentius VIII aan de kerkelijke macht. Zijn ideŽen over heksen en hun vervolging werden twee jaar later omgevormd in het boek genaamd Malleus Maleficarum (Heksenhamer), dat vanaf die tijd werd gehanteerd als HET boek voor heksenvervolging. In het boek stond vermeldt hoe je een heks kon herkennen en ook de manieren waarop zij (men ging ervan uit in die tijd dat het alleen vrouwen betrof en sterker nog..het boek ademde echt een enorme vrouwenhaat uit) tot bekentenis kon worden gedwongen, alsmede de wijze waarop de straffen konden worden gegeven. Naast de katholieken gingen ook de protestanten deelnemen aan de vervolgingen.

Ik citeer een veelbetekendende tekst uit de Heksenhamer:

Ze zenden hagel, boze stormen en onweer. Zij veroorzaken onvruchtbaarheid bij dieren en mensen. Zij bieden ook kinderen bij de duivel aan. Ze vliegen van plaats naar plaats. Ze betoveren de geest van de rechters. Ze bewerken mensen die op de pijnbank worden gefolterd en toch blijven zwijgen. Ze horen van de duivel alles over de toekomst. Ze zorgen ervoor dat vrouwen zieke kinderen krijgen. Ze veranderen de harten van mensen van liefde in haat. Ze veranderen mensen in dierengestalten. Ze doden pasgeboren kinderen en offeren ze aan de duivel. Ze stelen kinderlijkjes uit de graven en koken ze dan in een ketel; daarvan maken zij zalven om hun toverkunsten en hun luchtreizen mogelijk te makenÖ


Waar je vroeger op basis van vermoedens en ondersteund door bewijsstukken of verklaringen moest aantonen dat iemand heks was, werd door de Heksenhamer het geheel een stuk makkelijker gemaakt. Jammer genoeg moest men door invoering van de rechtspraak vaak 2 getuigen hebben en bewijs. Vaak was dit bij heksen niet voorhanden en dus werd er zwaar vertrouwd op de meest uiteenlopende martelpraktijken. En die leidden nogal eens tot een bekentenis als de gemartelde het niet meer volhield. De regels die eerst bestonden rondom martelen werden steeds vaker niet meer in acht genomen. Men wilde koste wat kost de van hekserij betichtte vrouw veroordelen. Men ging er op een goed moment maar gewoon van uit dat men schuldig was en als dat niet zo was, dan kreeg de verdachte van God wel de steun om de veroordelingen en het proces te weerstaan. Populaire methoden waren het wegen van Heksen (en vaak werden ze te licht bevonden) of de waterproef of: het in het water gooien van een heks. Bleef je drijven dan was je schuldig. Wanneer je zonk (en vaak dus ook verdronk ) je dan was je onschuldig. Maar helaas ook wel dood. De bekendste veroordeling is welbekend: verbranding op de brandstapel.



Cijfers over de omgebrachte heksen lopen sterk uiteen. Van enkele duizenden tot miljoenen. De waarheid zal ongetwijfeld ergens in het midden liggen.
Voor hen die om hun overtuigingen zijn vermoord, voor hen die zijn beticht van allerlei kwade zaken, voor hen noemen wij ons vandaag nog heks. Met trots!



© Hydrangea Online / Laatste update: 05-07-2004 / 24495 x bekeken