Welkom, MM !
Over deze site
Over Heksen
Sabbats & Esbats
Theorie
Rituelen
De Kitchenwitch
Avalon Cirkel
Avalonreis 2006
Mijn schrijfsels
Heksenteksten
Ander moois
Reiki, Licht- en lichaamswerk
Divineren
Plaatsen
Godinnen
Goden
Dingen
Personen & Wezens
Andere Geloven
Nadenkhoekje
Kalenders
Overzichtjes
Foto's
Links
Gastenboek
Contact
Nieuw toegevoegd
Vraag het Hydra
Weblog
Stem op deze site!
Interview, werkstuk of scriptie?




Webdesign & Hosting
by
PBIT Solutions
Godsbeeld

What if God was one of us?
Just a slob like one of us
Just a stranger on the bus
Trying to make his way home

(deel uit de songtekst “One of Us” van Joan Osborme)


Na een discussie met wat collega’s heb ik een tijdje nagedacht over het beeld dat wij , als mensen, hebben van God, de Godin, het Al, Allah, Yaweh , Het Goddelijke of wat dies meer zij. Hoe zien we deze kracht, deze energie? Liefdevol en koesterend? Wraakzuchtig en streng? Is de manier waarop we allen God zien niet grotendeels bepaald door wie we worden opgevoed en waar we opgroeien?

Omdat ik afkomstig ben uit een vrij zwaar Christelijk dorp, heb ik mijn ervaringen met de godsbeleving van de bevolking daar meer dan genoeg gehad. Deze ervaringen waren vaak vrij negatief en hadden misschien ook regelmatig hun basis in het instituut “kerk” .In deze contreien is God sowieso een “hij” én hij is streng, hele streng. Hij straft ons, zet ons als zonderaars op deze wereld ( de erfzonde) en O wee, als we niet braaf leven: dan wacht ons “het oordeel” en misschien zelfs wel het vagevuur! Dit is misschien een wat overtrokken weergave van de feiten, maar toch……Veel mensen die ik heb mogen kennen, leken eerder gebukt te gaan onder hun geloof, dan er blij van te worden. God boezemde angst in, vrees voor wat komen ging. Ik spreek uit de eerste hand. Toen wijlen mijn oma wist dat haar einde naderde, was zij alleen nog maar bang. Bang voor “het oordeel”. Bang of zij wel een goed leven had geleid. Niks geen vreugde van herenigd worden in de eeuwige liefde van je schepper, het was angst…en alleen maar angst. En het doet me na al die jaren nog pijn om daaraan te moeten terugdenken. “Zo kan het niet bedoeld zijn” dacht ik toen en nu nog steeds.

Ervaringen met het lijden van mensen zoals mijn oma maken, dat de wijze waarop het Goddelijke soms wordt gezien, me soms zo tegenstaat. Als ik denk aan een schepper/schepster/beiden, dan denk ik aan een oneindige liefde, een oneindige energie. Vol vergeving, compassie. Bereid ons te leiden, maar niet te veroordelen. Er is geen strikt goed of fout, want zelfs in dingen die misgaan kan een mooie en rijke les zitten. Zo ben ik er ook van overtuigd, dat het begrip Hel iets is wat de mens heeft gecreëerd. Geen straf zo erg als degene die je met je eigen gedachten kunt bedenken. Je maakt je eigen hel. En ……. Dan dus ook je eigen hemel.

Ook zoiets: allerlei leefregels die zijn uitgeschreven. Als je de christelijke 10 geboden erbij zou pakken, dan zou je ze allemaal kunnen samenvatten in die ene zin, die feitelijk alles zegt: “heb uw naaste lief gelijk uzelve”. Als je dat écht en met heel je hart doet, dan ga je niet meer stelen, dan zul je niemand doden, enzovoort. En als je zoals ik ervan uitgaat, dat het goddelijke in ons allen vertegenwoordigd is (en niet alleen in ons mensen, maar in alles om ons heen) dan zijn we dus allemaal deel van het grote geheel. God ben jij, maar ook je buurman. Ook de aan hongersnood stervende vrouw in Afrika en ook de aan kap en zure regen ten ondergaande regenwouden. Om over de uitstervende olifant of walvis maar zwijgen.

Als jij een stukje Goddelijkheid in je hebt, ben je in staat dat te laten zien aan de rest van de wereld om je heen. En dat is helemaal niet zo moeilijk. Wees geduldig, vergevingsvol, heb begrip voor anderen, en je toont een groot stuk liefhebbende Goddelijkheid. En op die manier is God/het Goddelijke zoals ik het zie en net als de mensen in het liedje van Joan Osborne: (in ieder) één van ons.

In alle respect
Hydrangea



© Hydrangea Online / Laatste update: 01-08-2005 / 4614 x bekeken