Welkom, MM !
Over deze site
Over Heksen
Sabbats & Esbats
Theorie
Rituelen
De Kitchenwitch
Avalon Cirkel
Avalonreis 2006
Mijn schrijfsels
Heksenteksten
Ander moois
Reiki, Licht- en lichaamswerk
Divineren
Plaatsen
Godinnen
Goden
Dingen
Personen & Wezens
Andere Geloven
Nadenkhoekje
Kalenders
Overzichtjes
Foto's
Links
Gastenboek
Contact
Nieuw toegevoegd
Vraag het Hydra
Weblog
Stem op deze site!
Interview, werkstuk of scriptie?




Webdesign & Hosting
by
PBIT Solutions
Samhain 2 (2004)

Mijn tweede viering binnen de Cirkel van Avalon en van mijn opleiding. Een viering waarin het vuurelement behoorlijk wat aandacht opeiste in de vorm van lucifers die niet wilden branden, vlam vattende blaadjes en een stevig rokende ketel gevuld met kooltjes. Ik was ook heel blij dat ik mijn forumgenoot Chimaira mocht meenemen, want het is altijd fijn als je iemand mee kunt laten delen in je ervaringen. Iedereen was weer prachtig uitgedost in zwart/donkerpaars. Als eerste aanwezige troffen we een dame die haar gitaar had meegenomen.

Terwijl alle “nieuwelingen” de eerstejaars van de opleiding, maar ook mensen die een losse viering meevierden) uitleg kregen over het festival , het werk in de cirkel ed. heb ik samen met mijn andere opleidingsgenoot ( de 3e was ivm vakantie afwezig) de basis van de cirkel gelegd. Net als vorig jaar mochten we er een spiraal in leggen. De andere cirkelgenoten hebben er vervolgens ook hun bloemen en groen in verwerkt. Het werd een mooie paarsige gekleurde cirkel en spiraal, die met name was opgedragen aan de Godin Cerridwen. Verder was er een apart altaartje waar we aandenkens aan onze voorouders op hebben gelegd. Zij werden vergezeld door de Godin Sekhmet.

Nadat de verdeling in de cirkel was gemaakt, ging iedereen naar binnen, de dames gesluierd. Nadat we de festivalkaarsen hebben ontstoken, werd verteld over het feest, het doel en de verdere rituelen die we gingen uitvoeren. Dit hield in dat we middels een meditatie naar ons binnenste zelf afreisden, terug naar de baarmoeder als het ware en daar contact legden met ons diepste zelf. Hierbij overdachten we het afgelopen jaar. De lessen die we kregen, de dingen die we uit dat jaar graag achter ons wilden laten, maar ook: waar ben je dankbaar voor? Wat wil je meenemen dit nieuwe jaar in? Deze dingen mochten we vervolgens op twee briefjes schrijven, eentje voor het oude jaar en eentje voor het nieuwe. De spiraalceremonie werd aangevangen en we zijn op onze reis naar verleden en heden begeleid door zang in gevoelstaal door de dame met haar gitaar, welke muziek onmiddellijk allerlei emoties bij me oproep, want al bij de eerste klanken opende zich een luikje in mijn buik en stroomde er een gevoel door me heen wat ik alleen kan omschrijven als heel emotioneel. Het is heel frappant om te zien hoe muziek soms zo’n impact kan hebben en je in een klein moment even de eenheid van alles voelt.

Bij je gang naar het midden van de cirkel kwam je langs een aantal dingen en voerde je een aantal kleine ritueeltjes uit. Eén ervan betrof het verbranden van briefjes met dingen van het oude en wensen voor het nieuwe jaar.Ik heb geen beelden of iets dergelijks gehad, wel een heel fijn en rustig gevoel. Ik heb ook weer heel bewust afscheid genomen van die dingen die ik achter me wilde laten. Tegelijkertijd vond ik het ook nodig om heel dankbaar te zijn voor alles wat ik dit afgelopen jaar heb mogen meemaken en ontvangen. Vervolgens maakte je de gang af door naar het midden van de spiraal te gaan, waar nog een ritueel volgde en ontstak je een kaarsje met jouw blessing voor de wereld. Mijn wens voor de aarde is er eentje die nu heel hard nodig is in deze tijd. Met het verlaten van de cirkel kwam er een einde aan het “sterven”gedeelte en de aanvang met het teruglopen van de spiraal, luidde de wedergeboorte in.

12 Mensen liepen de spiraal en met elke gang werd de intensiteit van de cirkel voor mij voelbaar sterker en zwaarder. Een enkeling had het hier moeilijk mee.

12 Keer sterven en opnieuw geboren worden is best zwaar. De energie nam ook voelbaar toe en velen gaven zich over aan de golfbeweging die die energie met zich meebrengt. Stilstaan is er dan niet bij en veel deelnemers zie je dan ook zacht wiegen met de kadans van de energie mee. Ikzelf had dat gevoel ook heel sterk en ik heb er flink hoofdpijn van gekregen, meer dan normaal tijdens het cirkelwerk. Maar de ervaring had ik zeker niet willen missen!

Uit de cirkel hebben zij die dat wilden, nog even een moment kunnen hebben bij het aparte altaartje voor onze voorouders. Ik heb hiervan ook gebruik gemaakt en het was voor mij een hele mooi moment om op deze respectvolle manier stil te staan bij de mensen uit wie ik ben ontstaan en wiens ervaringen mij hebben gemaakt tot de persoon die ik nu ben. Ik had een van een oud bijbelslotje gemaakte broche bij me. De bijbel waarvan dit slotje afkomstig is, komt uit mijn moeders familie en was van mijn bet-overgrootmoeder.

De dingen die ik achter me heb gelaten in de ketel hou ik voor mezelf, nu ik verder ga met de opleiding moet je sommige dingen voor jezelf kunnen houden. Deze worden verwerkt in mijn boek.

Ik ben dankbaar voor deze nieuwe ervaring, de lieve nieuwe mensen die ik heb mogen leren kennen daar ( een aantal zijn van de nieuwe opleiding dus die kom ik de rest van dit jaar weer tegen en daar verheug ik me enorm op) en de enkeling die los meedeed en ik ook hoop weer te mogen zien. En natuurlijk Chimaira, die het aandurfde om met mij “mijn”cirkel in te komen en voor wie ik hoop, dat haar wensen voor dit nieuwe jaar in vervulling zullen gaan. Ik dank ook Cerridwen voor haar liefde en leiding en haar transformerende energie, net als Sekhmet. En natuurlijk degene die deze ceremonie voor ons leidde voor haar inzet en begeleiding!



© Hydrangea Online / Laatste update: 11-11-2004 / 3278 x bekeken